Hobbel Bobbel
Door: Teun van der Hoek
Blijf op de hoogte en volg Teun
20 Mei 2010 | Oman, Masqat
Het werd wel weer eens tijd voor een nieuw verhaal dacht ik zo dus bij deze.
Hoi Hoi,
Dus de afgelopen weken goed en veilig verbleven in Dubai. Vorige week veel tijd in de shipyard besteed met het installeeren van nieuwe machines, dat doe ik bijna nooit meer dus dat was wel leuk om weer een keer te doen en je leer er ook altijd wel van. Kwam er wederom weer achter hoe aanzienlijk onhandig ik soms wel niet kan zijn, iets wat velen van jullie allang al wisten maar ok. Aangezien het precies 100km is van me huis naar de shipyard heb ik in 10 dagen tijd bijna 2000km gereden. Na 10 dagen was alles goed en wel geinstalleerd en iedereen tevreden en ik 3 kilo lichter want je zweet je eigen kapot in de shipyard met die 35-40 graden en van al dat zweten val je pittig snel af.
Afgelopen zondag weer begonnen op kantoor en toen werd al gauw duidelijk dat ze me in Oman nodig hadden dus maandag ochtend stapte ik in de auto op weg naar Muscat. 480Km en 5 uur verder kwam ik daar maandag middag goed en wel aan na een uur lang gewacht te hebben bij de Douane (oh die gasten zijn zo lekker snel en productief bezig, daar wordt je echt depresief van) om vervolgens in me hotel in te checken vanwaar ik de volgende ochtend vroeg naar de rig zou gaan. Die reis naar de rig is altijd weer een belevenis opzich, ook al ben ik het onderhand wel gewend omdat ik het nu zon 4 keer gedaan heb het blijft evengoed wel bijzonder. In het begin rij je door een enorm gebergte heen waar je niks anders als rotsgebergte zie. Vervolgens reden we door een stuk land waar je alleen de weg voor je heb, zover als je kan kijken ligt er asfalt terwijl je geen mens op de weg ziet en om je heen ligt alleen maar rotsvlakte. Geen plant of boom te bekennen in de omgeving alleen soms een bord met daarop de afstand tot het volgende tank station of waarschuwingen voor overstekende kamelen. Plotsklaps rijd je dan weer een dorp binnen waarbij je jezelf steeds afvraagt waarom iemand hier in godsnaam spontaan is gaan wonen. We kwamen ook nog langs het paleis van de Sultan (je kon het niet heel goed zien omdat het gebied er omheen is afgezet met militaire wachtposten en er is maar 1 weg die naar het paleis gaat, oftewel een oprijlaan van 3 km) en voor wat je er van kon zien was het wel duidelijk dat dit paleis de oppervlakte van zeker 1 1/2 voetbalveld heeft. Soms loopt er ineens een kudde geiten en je ziet ook regelmatig oranje paaltjes langs de weg staan met witte markering aan de onderkant. Die paaltjes zijn voor als het regent want het water stroomt slecht weg in dit rotsgebergte dus heb je al gauw te maken met overstromingen en dan is het moeilijk in te schatten hoe diep een overstroming over de weg daadwerkelijk is. Dit is ook bekend als de Flooding Wadi en als je dat negeert http://www.youtube.com/watch?v=sXyQ22Zft_I kan dat behoorlijk fout aflopen. Na 3 uur rijden draai je dan ineens een onverharde weg op en rij je met 60-80km/h richting de rig. Hier en daar staan soms bordjes met de rig naam en nummer waar je links of rechts moet en verder rij je rechtdoor zolang je geen bord zie. Uiteraard vormt zich een enorme stofwolk achter die auto die bijna 300 meter achter je blijft hangen en door sommige onverwachte hobbels kwamen we met 4 wielen los van de grond.
De chauffeur is wel getraind en heeft een appart dessert drivers license en de auto moet uitgerust zijn met een rolbeugel anders mag je de dessert niet eens in. Daarnaast rijd iedere chauffeur aan de hand van een Journey Managment Plan. Dit document wordt gemaakt alvorens je vertrek en wordt gefaxt naar je eindbestemming (rig of office) mocht het dan zo zijn dat je niet op kom dagen op het verwachte tijdstip dat van te voren wordt vastgesteld dan gaan ze je proberen te bellen en als dat niet lukt sturen ze iemand om je te zoeken. Over de jaren zijn er namelijk nogal wat mensen omgekomen en zoekgeraakt in de woestijn (mede door de Flooding Wadi) in Oman dus daarom is het hier verplicht een Journey Management Plan te hebben alvorens je vertrek. Met 45 graden buiten smorgens om half 11 is het wel te bidden dat je geen lekke band krijg want dan wordt je echt gefrituurd buiten maar gelukkig was dat niet het geval en na 4 uur kwamen we goed en wel aan op de rig.
Afijn na alles ingemeten te hebben en het rapport te hebben gemaakt ging ik de volgende dag terug naar Muscat maar we waren nog niet onderweg of we werden gebeld en gevraagd om naar een ander rig te gaan om daar een probleem op te lossen. Uiteindelijk waren we savonds om half 8 pas in Muscat na in totaal die dag 800km te hebben gereden. Nu zou ik eigenlijk vandaag terug rijden naar Dubai maar ook dat gaat niet door want morgen ga ik wederom naar een ander rig toe (ook weer 4 uur rijden) dus ik zit hier nog wel tot zaterdag.
Handig als ik ben heb ik me telefoon per ongeluk in de modder laten vallen dus ben op het moment een beetje slecht bereikbaar (hoop zometeen even een andere mobiel te kunnen bemachtigen) want zonder telefoon is wel een beetje lstig. Heb de simkaart in me zak zitten en het mobieltje zelf ligt ergens tussen Muscat en Farhoud in de berm.
Nou verder nog weinig zekerheid over Libie maar hoorde wel dat we het contract met Shell hebben gekregen dus ik wacht rustig af wat de ontwikkelingen op dat gebied zijn.
Nou tot later maar weer, jullie horen wel weer van me!
Hiep Hoi
Teun Sabel Tasman
Hoi Hoi,
Dus de afgelopen weken goed en veilig verbleven in Dubai. Vorige week veel tijd in de shipyard besteed met het installeeren van nieuwe machines, dat doe ik bijna nooit meer dus dat was wel leuk om weer een keer te doen en je leer er ook altijd wel van. Kwam er wederom weer achter hoe aanzienlijk onhandig ik soms wel niet kan zijn, iets wat velen van jullie allang al wisten maar ok. Aangezien het precies 100km is van me huis naar de shipyard heb ik in 10 dagen tijd bijna 2000km gereden. Na 10 dagen was alles goed en wel geinstalleerd en iedereen tevreden en ik 3 kilo lichter want je zweet je eigen kapot in de shipyard met die 35-40 graden en van al dat zweten val je pittig snel af.
Afgelopen zondag weer begonnen op kantoor en toen werd al gauw duidelijk dat ze me in Oman nodig hadden dus maandag ochtend stapte ik in de auto op weg naar Muscat. 480Km en 5 uur verder kwam ik daar maandag middag goed en wel aan na een uur lang gewacht te hebben bij de Douane (oh die gasten zijn zo lekker snel en productief bezig, daar wordt je echt depresief van) om vervolgens in me hotel in te checken vanwaar ik de volgende ochtend vroeg naar de rig zou gaan. Die reis naar de rig is altijd weer een belevenis opzich, ook al ben ik het onderhand wel gewend omdat ik het nu zon 4 keer gedaan heb het blijft evengoed wel bijzonder. In het begin rij je door een enorm gebergte heen waar je niks anders als rotsgebergte zie. Vervolgens reden we door een stuk land waar je alleen de weg voor je heb, zover als je kan kijken ligt er asfalt terwijl je geen mens op de weg ziet en om je heen ligt alleen maar rotsvlakte. Geen plant of boom te bekennen in de omgeving alleen soms een bord met daarop de afstand tot het volgende tank station of waarschuwingen voor overstekende kamelen. Plotsklaps rijd je dan weer een dorp binnen waarbij je jezelf steeds afvraagt waarom iemand hier in godsnaam spontaan is gaan wonen. We kwamen ook nog langs het paleis van de Sultan (je kon het niet heel goed zien omdat het gebied er omheen is afgezet met militaire wachtposten en er is maar 1 weg die naar het paleis gaat, oftewel een oprijlaan van 3 km) en voor wat je er van kon zien was het wel duidelijk dat dit paleis de oppervlakte van zeker 1 1/2 voetbalveld heeft. Soms loopt er ineens een kudde geiten en je ziet ook regelmatig oranje paaltjes langs de weg staan met witte markering aan de onderkant. Die paaltjes zijn voor als het regent want het water stroomt slecht weg in dit rotsgebergte dus heb je al gauw te maken met overstromingen en dan is het moeilijk in te schatten hoe diep een overstroming over de weg daadwerkelijk is. Dit is ook bekend als de Flooding Wadi en als je dat negeert http://www.youtube.com/watch?v=sXyQ22Zft_I kan dat behoorlijk fout aflopen. Na 3 uur rijden draai je dan ineens een onverharde weg op en rij je met 60-80km/h richting de rig. Hier en daar staan soms bordjes met de rig naam en nummer waar je links of rechts moet en verder rij je rechtdoor zolang je geen bord zie. Uiteraard vormt zich een enorme stofwolk achter die auto die bijna 300 meter achter je blijft hangen en door sommige onverwachte hobbels kwamen we met 4 wielen los van de grond.
De chauffeur is wel getraind en heeft een appart dessert drivers license en de auto moet uitgerust zijn met een rolbeugel anders mag je de dessert niet eens in. Daarnaast rijd iedere chauffeur aan de hand van een Journey Managment Plan. Dit document wordt gemaakt alvorens je vertrek en wordt gefaxt naar je eindbestemming (rig of office) mocht het dan zo zijn dat je niet op kom dagen op het verwachte tijdstip dat van te voren wordt vastgesteld dan gaan ze je proberen te bellen en als dat niet lukt sturen ze iemand om je te zoeken. Over de jaren zijn er namelijk nogal wat mensen omgekomen en zoekgeraakt in de woestijn (mede door de Flooding Wadi) in Oman dus daarom is het hier verplicht een Journey Management Plan te hebben alvorens je vertrek. Met 45 graden buiten smorgens om half 11 is het wel te bidden dat je geen lekke band krijg want dan wordt je echt gefrituurd buiten maar gelukkig was dat niet het geval en na 4 uur kwamen we goed en wel aan op de rig.
Afijn na alles ingemeten te hebben en het rapport te hebben gemaakt ging ik de volgende dag terug naar Muscat maar we waren nog niet onderweg of we werden gebeld en gevraagd om naar een ander rig te gaan om daar een probleem op te lossen. Uiteindelijk waren we savonds om half 8 pas in Muscat na in totaal die dag 800km te hebben gereden. Nu zou ik eigenlijk vandaag terug rijden naar Dubai maar ook dat gaat niet door want morgen ga ik wederom naar een ander rig toe (ook weer 4 uur rijden) dus ik zit hier nog wel tot zaterdag.
Handig als ik ben heb ik me telefoon per ongeluk in de modder laten vallen dus ben op het moment een beetje slecht bereikbaar (hoop zometeen even een andere mobiel te kunnen bemachtigen) want zonder telefoon is wel een beetje lstig. Heb de simkaart in me zak zitten en het mobieltje zelf ligt ergens tussen Muscat en Farhoud in de berm.
Nou verder nog weinig zekerheid over Libie maar hoorde wel dat we het contract met Shell hebben gekregen dus ik wacht rustig af wat de ontwikkelingen op dat gebied zijn.
Nou tot later maar weer, jullie horen wel weer van me!
Hiep Hoi
Teun Sabel Tasman
-
20 Mei 2010 - 10:49
Pap:
He zand ezel,
Als je nou in de woestijn of iets dergelijks rijd is het altijd handig om een telefoon bij je te hebben. Zodra jij ook maar een beetje water ziet ga je spelen en maak je er een modder bende van om tenslotte ook nog je telefoon d'r in te smijten. Lekker handig ben jij toch. Ook handig dat je vermeld hebt dat je een berm mobiel hebt geplaatst daar dus gaat de lokale veiligheidsdienst aan de hand van het DNA jou opsporen en in het gevang smijten voor een milieudelict.
Enfin, je hoeft nog niet naar Kaladaffie om daar te in training te gaan voor een 10 weekse shift met een rust periode van 21 dagen, we wachten de berichtgeving in spanning af. De dollar is op z'n retour wat weer goed is voor sommige berm mobiel toeristen.
Wij hopen inmiddels ook weer in rustiger vaarwater te komen, genoeg ellende en stommigheden gehad de laatste tijd dus op naar de vakantie periode, al hebben wij nog geen bestemming in het hoofd, Koog an de Grippel is een optie maar dan moet het weer wel uitmuntend blijven.
Verder niets meer te melden uit het o zo vredige Wieringerwaard.
Vergeef me de schrijffouten, valt niet mee als je gehandicapt bent.
Groeten en dikke kus van ons. -
20 Mei 2010 - 11:37
He Teun:
Leuk filmpje hoor.
Buiten dat reisplan zou een zwembroek ook verplicht moeten zijn en een snorkeltje natuurlijk.
Hier alles goed,geen nieuws, dus de groeten van ons allemaal.
Tante Ank. -
03 Juni 2010 - 09:32
Hoi Lekker Ding:
Ze sturen je van kassie naar de muur lees en hoor ik van je.Gelukkig is het geen straf om met je auto rond te crossen.Lekker dat je werk vaak op locatie is want dat kantoor werk lijkt een beetje zinloos nu.Ik hoop dat je snel een mooi contract krijgt aangeboden,want het is weer tijd voor iets nieuws.Houd je taai kus mam -
29 Juli 2010 - 10:49
Tante Ank:
We zijn wel uitgehobbeld hoor. Nieuws willen we horen,heet van de naald,vers van de pers.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
